niedziela, 9 września 2012

KO[szul/czy]KI

Dzień dobry w niedzielę :)

Przy okazji pisania o pomarańczowym pokrowcu, wspomniałam, że wszystkie materiały są odzyskowe, co oczywiście nie obejmowało sutaszu. Bo jak może być odzyskowy sutasz? No jak? Taka myśl błysnęła mi w głowie i zgasła.
A potem Nanulika pytała o pomysły na filcowy dywanik i przypomniało mi się to oszałamiające dzieło.
Druga myśl błysnęła w głowie i zgasła.
A potem wytargałam z szafy koszulkę, którą chcę przerobić (to wszystko wina takiej jednej Kurki) i potrzebuję na nią jakiejś aplikacji. Trzecia myśl błysnęła i nie zgasła, bo od razu zaczęłam kombinować tę aplikację. Do końca jeszcze daleko, ale powiem tyle - narodziła się idea odzyskowego "sutaszu" :) A jak się już idea narodziła, to sobie trzasnęłam kilka par... kolczyków. Tak na rozpęd :)
Kolczyki powstały z pasków, które wycinałam z brzegów starych koszulek albo ramiączek topów.

Czerwone są dwa lewe, albo dwa prawe, jak kto woli, ale co tam... ;]


Brązowego właśnie szukam pod szafkami. Już je nosiłam i niestety jeden gdzieś spadł, ale na pewno w domu, więc znajdę :)


Biało-brązowe napsuły mi nieco krwi, ale jeszcze dojdę do wprawy! :)


Kolorowe są z dość szerokich pasków, które kiepsko się układały, więc raczej stanowią materiał poglądowy, niż użytkowy, a szkoda, bo kolory mają urocze...

Są takie:


I takie:


A na koniec, skoro już miałam te koszulki takie pocięte, bidulki, to sobie jeszcze jedne zrobiłam już nie "sutaszowe".




I co Wy na to? Warto rozwijać tę ideę? Warto inwestować energię w odzyskowy "sutasz"?

Pozdrawiając pyta:

wtorek, 4 września 2012

Dzieje się!

Od wczoraj nie mogę uwierzyć w to, co SIĘ DZIEJE. Licznik odwiedzin w niedzielę pędził jak szalony. Myślałam sobie, ze to przejściowa tendencja, przypadek jakiś, czy co... A tutaj wtorek mamy a on zwolnił tylko nieznacznie. Nie są to jakieś gigantyczne osiągi, ale mnie nie o to chodzi, chodzi o to, że się kręci, że zaglądacie, że przysiadacie na chwilę. Przybyło Obserwatorów (Witam, witam:)))) ), hurtowo przybyło komentarzy. A ja... szaleję ze szczęścia i pąsowieję z dumy :))) Możecie sobie myśleć, żem wariatka, że się podniecam nie-wiadomo-czym, że przesadzam. A ja naprawdę jestem szczęśliwa i kropka! :) I baaaaardzo, ale to baaaaardzo Wam dziękuję! :D

I jeszcze na dodatek dostałam wyróżnienie. A w zasadzie dwa wyróżnienia. :)))
Najpierw Nanulika z bloga Wnętrzne dylematy zauważa, docenia i poleca Chatę. Dzięki jeszcze raz, Aniu :)))

A potem wpada ToTylkoJa z happyafterblog i wręcza mi muffinkową statuetkę. O taką

No po prostu... pysk mi się cieszyć nie przestaje :D Wyróżnienie dla blogów z liczbą obserwatorów poniżej 200 (jeszcze długo będę w tej kategorii raczej;] )

A w związku z wyróżnieniem, czuję się zaszczycona, przekazując muffinkę dalej :)) I tak oto wybrałam:

Boniffacy z Handmade by Bonifacy
Bo ciężarnej się nie odmawia.. ;D No dobra... tak naprawdę, to dlatego, że w całości pochodzi z mojej bajki - nie dość, że jest Kotem, to jeszcze głęboko wierzy w recykling i robienie czegoś z niczego, a te Jej "cosie" wprawiają mnie w absolutny zachwyt.

Michalina i Jej blog 2 prawe ręce i co z nimi dalej - Miśka ma nie tylko dwie prawe ręce, ale też chyba dwie prawe półkule w mózgu, bo kipi pomysłami, ma rękodzielnicze ADHD, szybciej wymienić techniki, których nie zna, niż te, które zna, uczy owych technik całe tłumy adeptek, a talent pedagogiczny też posiada, a dodatku jest po prostu fajną, sympatyczną babką :)

Margott i Jej Zapiski z Czeladnej Izdebki - czegóż tam u Niej nie ma: gotowanie, scrapowanie, dekupażowanie, recykligowanie, klejenie, haftowanie, malowanie... krótko mówiąc - twórczo i wesoło :)


Dominika z Galerii na Poddaszu
bo zupełnie nie rozumiem, dlaczego Jej blog nie ma jeszcze tych 200 obserwatorów... A Dominika jest człowiekiem-orkiestrą - pięknie szyje, robi śliczne kartki, śpiewa, udziela się społecznie, wychowuje dwie córeczki i jest doskonałym przykładem na to, że, kiedy się bardzo chce, to spełnia się marzenia i realizuje cele, co pokazuje Jej drugi blog - firmowy :)

Oraz Collage Caffe bo uwielbiam ten klimat, bo czuję się tam jak w prawdziwej, choć wirtualnej kafejce, bo inspiruje i daje możliwość wymiany myśli, bo rozmowy i pomysły można tam sączyć cicho i niespiesznie, jak dobrą kawę...


Poza konkursem wyróżniam też Happy After :))) No i jest jeszcze kilka blogów, które chętnie bym poleciła, ale musiałam wybrać pięć - zasady... Po resztę odsyłam do mojego blogrolla i listy obserwowanych :)

Pozdrawiam Was radośnie, podskakując i pomrukując z zadowolenia :)))


Mały UPDATE... bo mi Justyna spotęgowała muffinkę i teraz mam do kwadratu. Żeby nie było, że zadzieram nosa, ale przecież nie wypada nie odebrać i na półeczce nagrody nie postawić :)
no to jeszcze raz...


Będę miała co w weekend świętować ;D Buziaki dla Was Wszystkich!

niedziela, 2 września 2012

Pomarańczowy Prezent Przetakowy


Uszyłam!
To tak naprawdę mój pierwszy poważniejszy projekt związany z szyciem. Kosztował mnie sporo, bo jestem kompletnym i absolutnym amatorem-samoukiem i do wszystkiego dochodzę metodą prób i błędów... (Nie wiem, czy już Wam wspominałam, ale moje pierwsze próby z maszyną - wówczas pożyczoną - zaczynały się od odkrywania, że stopka powinna być jednak opuszczona, żeby się dało szyć :] naprawdę - kompletnie nic o szyciu nie wiedziałam...a teraz wiem odrobinkę). W trakcie realizacji udało mi się moją nową darowaną maszynę popsuć i naprawić, zniszczyć sporą ilość materiału, zużyć kilometry nici i użyć wielu niecenzuralnych słów pod adresem różnych elementów robótki... Ale...nie poddałam się! Efekt widzicie. Dla mnie najważniejsze, że obdarowana owym efektem w charakterze prezentu, ucieszyła się nim szczerze, a nawet się chwaliła, więc chyba się podobał :)) Przetaq! Muah :**


Tak oto mogę Wam zaprezentować moje pierwsze, własnoręcznie uszyte etui na telefon.
Kiedy zaczynałam szycie, wiedziałam tylko tyle, że musi być pomarańczowo, szukałam odpowiednich materiałów i ten wzór wydał mi się idealny (kojarzy mi się z filmem "Cudowne lata"), uzupełniony aksamitną ciemnobrązową bazą (wszystkie użyte materiały są recyklingowe).


Sutaszowy gadżecik do tasiemki miał nawiązywać kolorystyką i wzorem do motywu na materiale, co dało całkiem niezły, moim zdaniem, efekt.


Tasiemka stanowi nie tylko ozdobę, ale też pomaga w wyciąganiu telefonu z czeluści pokrowca :)



Opakowanie prezentu też oczywiście musiało być pomarańczowe. Idealnie byłoby, gdyby również było w kolorach etui, ale niestety - nie miałam korali w odpowiednich kolorach z tak dużą dziurką, by zmieścił się sznurek. A uparłam się, że korale mają być na sznurku i mają być poplątane ;)



No ale te czerwone i żółte chyba też nie wyglądają źle... co myślicie?


Pozdrawiam niedzielnie :)

środa, 29 sierpnia 2012

POSTscriptum do warsztatów - znów zakrętki.

Tak mi się spodobały owadzie zakrętkowe twory, które robiliśmy z Dzieciakami w Wiszni, że zrobiłam sobie kilka swoich. Zamieszkają w moich doniczkach :) A klamerka? Na razie po prostu sobie jest ;)


Miłego wieczoru! :))

niedziela, 26 sierpnia 2012

Bawiliśmy się recyklingiem. Świetnie się bawiliśmy :D


Już dwa tygodnie minęły od tej pochmurnej, ale bardzo pogodnej soboty, gdy razem z Luśką [:*] poprowadziłyśmy spotkanie pod hasłem "Bawimy się recyklingiem". Przybyła radosna grupka twórczych Dzieciaków. Efekty naszego spotkania, przerosły oczekiwania, bo okazało się, że Dzieciaki są mega kreatywne, wystarczyło dać Im materiały (głównie śmieci oczywiście), kilka podpowiedzi i pomocną dłoń, a zaczynały szaleć z pomysłami i realizacjami.

Na zachętę, przygotowałyśmy z Olą małą galerię recyklingowych tworów z naszych domowych zbiorów.


Materiały :)))




I już praca wre... :)

Matylda, Piotrek i Mateusz zaczęli od biurkowych pojemniczków na kredki i długopisy z butelek pet, które malowali i oklejali


Dziewczęta dzielnie zabrały się za słoiki i puszki


Kacper od razu zabrał się za przeróżne resztki i zrobił zwierzaka, choć do końca nie dowiedzieliśmy się, co to było, baaardzo był z niego zadowolony :) A potem, na pytanie, co chciałby zrobić z zakrętek odpowiedział : psa! O matko! jak ja mam zrobić psa?? - spanikowałam lekko, ale wspólnymi siłami i pomysłami... daliśmy radę! :) Pies z zakrętek! Dacie wiarę?? :D


Nikola zaszachowała wszystkich ilością wytworzonych cudów, ale do zdjęcia już nie chciała zapozować ;) Mnie najbardziej zachwyciła Jej bransoletka z butelki pet i tasiemki z koralikami.


Patrycja okazała się kopalnią pomysłów - zaczęła od lornetki z butelek, co natychmiast podchwycili chłopcy. Potem zrobiła rampę ze styropianu i przyszła do mnie z pytaniem, czy potrafię zrobić malutką deskorolkę... wymiękłam... a Ona po paru chwilach wróciła z gotową mini-deskorolką - okazało się, że wystarczył kawałek kartonu, 4 guziczki, trochę kleju i już deskorolka do kompletu z rampą - gotowe. Przyjrzyjcie się na zdjęciu - naprawdę - robi wrażenie :D Ale i na tym Patrycja nie poprzestała, powstała jeszcze piękna bransoletka, zakrętkowy kwiatek, kotek, biedronki i pszczółka oraz pasiasty wazon ze słoika. Fantastyczne, prawda?


Paulina wykorzystała puszkę, którą ozdobiła kolorowymi papierami i powstał pojemniczek na biurko. Oprócz tego są jeszcze: zakrętkowy kwiatek, ramka z patyczków i przepiękny świecznik na teelight'y ze słoika ozdobionego wstążkami i koronkami.


Ozdabialiśmy też klamerki. Mateusz, któremu pomagała Mama, dorobił się kota i biedronki


Piotrek miał misia, kota i biedronkę


A dziewczynki wykombinowały, że można tam zakrętkowe twory przyczepić


A na koniec (last but not least) - Matylda - dumnie prezentująca swojego zakrętkowego kota, klamerkę z biedronką, piękne PETowe pudełko na kredki - ręcznie malowane! i pastelową bransoletkę z PETa i muliny


Sami widzicie - bawiliśmy się naprawdę świetnie. Do Wiszni jeszcze wrócimy, już jesteśmy umówione z naszą twórczą bandą :D Obawiam się, że będziemy musieli pracować przez dwa dni, bo obiecali wrócić z górą nowych śmieci i.... pomysłów :D Aaaaa, już się nie mogę doczekać :D


Pozdrawiam całą ekipę! Jesteście najlepsi!!! :))))








sobota, 18 sierpnia 2012

prezent od i prezent dla :)


Zacznę od prezentu "od". Od Kota, czyli mnie dla Kota, czyli mojej immieniczo-nazewniczki - Bratowej własnej znaczy :) Na urodziny był to prezent, lekko spóźniony, ale przecież się liczy, prawda? Tym bardziej, że życzenia były o czasie ;)
Ciutek się nagłowiłam, cóż, jej wręczyć, aż przypomniało mi się znalezisko - takie oto musujące kulki do kąpieli. Moje nie wyszły takie ładne, jak Agaty, by nie udało mi się zorganizować żadnych fajnych kwiatków do środka, nie mówiąc już o barwnikach spożywczych (czy ktokolwiek wie, gdzie można je nabyć stacjonarnie??? i za kwoty, które nie stawiają oczu w słup???). Myślałam o korzennych zapachach, ale kompletnie mi do pełni lata nie pasowało. Stanęło więc na cytrusach, które w pierwszym zamyśle miały być żółte - barwione kurkumą, ale próbne kulki tak zażółciły blat, że bałam się efektu, jaki pozostawiać będą na wannie (to dopiero byłby prezent...). Ostatecznie moje kostki pachną cytrusami, ale są białe, co zdeterminowało ich opakowanie. Morze mi pasowało (ostatnio morze pasuje mi wszędzie - obsesja??), więc poszłam w błękity i muszelki, wykorzystałam tylko to, co miałam w domu, włącznie z pudełeczkiem po patyczkach kosmetycznych :)
I tak powstał prezencik :))
Magda, jak zobaczyła pudełeczko, orzekła, nawiązując do wcześniejszej rozmowy z którąś z Dziewczyn "oooo, to jest właśnie pudełeczko jak z Perfekcyjnej Pani Domu" Umarłam wewnętrznie ze śmiechu, ale chwilowo postanowiłam nie rujnować tego mitu ;D Gdybyż One wiedziały, jakie pobojowisko w mieszkaniu pozostawiam za sobą, przygotowując takie rzeczy... No... z całą pewnością szukałyby innych porównań ;]]]

No nic... ważne, że prezent się podobał :) A mojej Drogiej Siostrze Przybranej, jeszcze raz All The Best :)*


A teraz czas na prezent dla mnie! :)

Dłuuugo oczekiwany, wygrany Tyvek. Wyczekiwany podwójnie, bo pierwsza przesyłka od Kasi niestety zaginęła gdzieś w przestrzeni :( Mam nadzieję, że chociaż wpadła w ręce jakiejś crafterki, która cieszy się z dość dziwnej zawartości grubej koperty ;)

Do mnie dotarła druga koperta, nadesłana przez Kasię...

a... w środku... oprócz tyveków dwóch mnóóóóstwo dobra z kategorii przydasi

...a co lepsze kąski - opisane.

Pozostaje się zabierać za robotę! :) No... może nie tak od razu, bo jeszcze kilka innych projektów pozaczynanych czeka na swoją kolej... :)


Twórczego weekendu Wam życzę.




czwartek, 9 sierpnia 2012

Zielone wizytówki, czyli kto mieszka na moim balkonie

Dzisiaj chcę Wam pokazać, coś, co powstało już jakiś czas temu, ale letnio-urlopowe zawieszenie spowodowało, że musiało do dziś poczekać na upublicznienie. W kwietniu wysiałam na balkonie trochę roślinek, niby niewiele, ale i tak bałam się, że zapomnę, co gdzie rośnie (albo nie rośnie, bo troszkę się martwiłam, że nasionka nie zechcą wschodzić...). Dlatego też zrobiłam znaczniki - wizytówki dla moich maluchów, a także dla ich większych kolegów, które już od jakiegoś czasu goszczą na balkonie, żeby im smutno nie było :)
Wizytówki przybrały formę mini-kolaży i powstały prawie w całości z odzyskowych materiałów (poza klejem i patyczkami). Na kartonikach (pocięta okładka jakiegoś starego notatnika) - zielone wycinki z gazet i napisy na kartce ze starego zeszytu - pożółkłej oczywiście :)


Typografię wymyśliłam sama i całkiem jestem z niej dumna :D (Z każdej sztuki, bo każdy napis był projektowany osobno).


Dla zabezpieczenia kartoników przed wilgocią wypróbowałam laminat domowej roboty na podstawie tego pomysłu. Niestety jako laminat prasowana folia nie działa aż tak sprytnie, jak w postaci "ceraty", co poskutkowało poważnymi niedociągnięciami estetycznymi (pęcherzyki, wygięte kartoniki...) :( No! ale eksperymenty trwają i kiedyś wygram z folią, a wtedy się z Wami podzielę efektami :D


Potem już tylko gorącym klejem dokleiłam patyczki szaszłykowe i... trzeba było sobie przypomnieć, w której skrzynce kiełkuje pietruszka, a w której koperek ;)


Szczęśliwie większość roślinek jednak wzeszła :) i wtedy porobiłam zdjęcia towarzystwa w komplecie :)


Na dziś niestety już trochę się zmienił "skład osobowy" balkonu... Sałata - zjedzona, rukola - prawie zjedzona, lubczyk i ogórecznik ukatrupiły deszcze (kto by się spodziewał? dwa największe roślinne zakapiory - wydawały się niezniszczalne...), a hyzop... po pięknym starcie poddał się zupełnie i nie wyrósł dalej. No cóż... albo kiepski ze mnie ogrodnik, albo pechowy, ale coś tam jeszcze zostało i rośnie :)

I... LUBIĘ LUBCZYK! :)




a Wy? :))

Dobrego dnia Wam życzę